Το σπίτι άδειο περιμένει να γυρίσεις
δεν το γεμίζουν οι δικές μου απαντήσεις
δακρύζουν όνειρα οι τοίχοι κάθε βράδυ,
παραμιλάω,κάνω πρόβες στο σκοτάδι.

Τα λόγια ψάχνω που θα πω όταν βρεθούμε,
μα θα μου φύγει ο θυμός σαν κοιταχτούμε
έτσι αρχίζει και τελειώνει η ζωή μου
σ΄ένα διάλογο με τη συνείδησή μου.

Κάνε μια φορά αυτό που δεν θα περιμένω
δείξε μου ξανά ακόμα ότι σε μαθαίνω
κάνε μια φορά τη διαφορά για όσα λένε,
που σε αγαπάω έλα και δικαίωσέ με

Κανείς δεν ξέρει τι περνάω μακρυά σου
για μένα χτύπαγε θυμάμαι η καρδιά σου
με αντικείμενα δικά σου ξενυχτάω
βλέπω τα μάτια σου παντού,όπου κι αν πάω.

Κάνε μια φορά αυτό που δεν θα περιμένω
δείξε μου ξανά ακόμα ότι σε μαθαίνω
κάνε μια φορά τη διαφορά για όσα λένε,
που σε αγαπάω έλα και δικαίωσέ με…